Categorie: Geen categorie

Geplaatst op

Right or Happy — Why Letting Go Takes Us Further

Something remarkable is happening in our society. Almost everyone has an opinion these days — about climate change, migration, the housing shortage, CO2 emissions — and that opinion is expressed with conviction. Loudly, persistently, and not infrequently in conflict with others. But who actually benefits from all that insistence on being right?


The Obsession with Being Right
We live in an age of polarisation. Discussions on social media, around the dinner table, or in politics follow the same pattern: two camps, diametrically opposed, each convinced that they alone hold the truth. There is barely any room left to truly listen to the other — because listening might imply doubt, and doubt feels like weakness.
But is that a justified response?
What History Teaches Us
It is tempting to believe that what we know today is definitive and beyond question. History proves, time and again, that this is not the case.
Consider Columbus: for decades, he was regarded as the discoverer of America. Historical research has since made a compelling case that Norse seafarers reached the continent centuries earlier.


Or consider the pyramids. The prevailing view for a long time was that they were built exclusively by slaves. We now know that skilled craftsmen and seasonal workers also played a significant role.
Then there is the persistent myth about Napoleon. Small in stature, so the stereotype goes. In reality, at 1.68 to 1.69 metres, he was roughly average for a man of his era.
And then science itself: classical physics assumed that an observer is objective and entirely independent of the reality being measured. Quantum mechanics demonstrates that this is not correct — the act of measurement itself influences the quantum state. The observer is not a neutral bystander.
All of these examples point in the same direction: what is considered established fact today may be revised tomorrow.
A Different Choice Is Possible
What if we allowed ourselves the freedom to say: “Perhaps I am mistaken — or at least not entirely correct”? That is not capitulation. It is intellectual honesty.
Your position today may be fundamentally different in one year, five years, or ten years. That is not a sign of weakness — it is a sign of growth.


When that space is consciously kept open, something changes in the way you listen. You no longer hear only the arguments that confirm your own position — you also hear the other person’s story. And then something remarkable happens: instead of standing directly opposite one another, you shift — just a little — to stand alongside the other.
Side by Side, Not Face to Face
This is not an argument for indifference or the abandonment of one’s own convictions. Having an opinion is valuable. But an opinion is not an identity, and certainly not an absolute truth.
When two people are each willing to move a fraction from their position, a shared reality can emerge that neither could have anticipated in advance. That is the power of genuine dialogue.
The result: greater calm in conversations, stronger connection with the people around you, and less energy wasted on conflicts that serve no one.
The Central Question
Right or happy — it is a choice we make daily, often without realising it.
Being right feels good, but only briefly. Happiness — grounded in connection, openness, and mutual understanding — endures far longer.
The question, therefore, is not: who is right?

The question is: what do I ultimately want?

More happiness, less insistence on being right. Perhaps that is precisely where we all ought to be heading.

Donald
KANDO Coaching

Geplaatst op

Gelijk of Geluk — Waarom Loslaten Ons Verder Brengt

Er is iets opmerkelijks aan de gang in onze samenleving. Bijna iedereen heeft tegenwoordig een mening — over klimaat, migratie, het huizentekort, CO2-uitstoot — en die mening wordt ook met overtuiging verkondigd. Luid, vasthoudend en niet zelden in conflict met de ander. Maar wie wint er eigenlijk bij al dat gelijk halen?

De obsessie met het eigen gelijk
We leven in een tijd van polarisatie. Discussies op sociale media, aan de keukentafel of in de politiek volgen steeds hetzelfde patroon: twee kampen, lijnrecht tegenover elkaar, elk ervan overtuigd dat zij de waarheid in pacht hebben. Er is nauwelijks ruimte meer om écht naar de ander te luisteren — want luisteren zou kunnen betekenen dat je twijfelt, en twijfelen voelt als zwakte.
Maar is dat terecht?
Wat de geschiedenis ons leert
Het is verleidelijk om te geloven dat wat wij nu weten, definitief en onomstotelijk waar is. De geschiedenis bewijst keer op keer het tegendeel.
Neem Columbus: decennialang gold hij als de ontdekker van Amerika. Inmiddels is historisch onderzoek overtuigend in zijn conclusie dat Noorse zeevaarders het continent eeuwen eerder bereikten.


Of denk aan de piramides. Het dominante beeld was lang dat zij uitsluitend door slaven werden gebouwd. Inmiddels weten we dat ook vaklieden en seizoensarbeiders een wezenlijke rol speelden.
Dan is er nog het hardnekkige verhaal over Napoleon. Klein, zo luidt het stereotype. In werkelijkheid was hij met 1,68 à 1,69 meter voor zijn tijdperk min of meer gemiddeld van postuur.
En dan de wetenschap zelf: de klassieke fysica ging ervan uit dat een waarnemer objectief en onafhankelijk is van de werkelijkheid die hij meet. De kwantummechanica laat zien dat dit niet klopt — de meting zelf beïnvloedt de kwantumtoestand. De waarnemer is geen neutrale buitenstaander.
Al deze voorbeelden wijzen in dezelfde richting: wat vandaag als vaststaande waarheid geldt, kan morgen herzien zijn.
Een andere keuze is mogelijk
Wat als we onszelf de vrijheid gunden om te zeggen: “Misschien heb ik het bij het verkeerde eind — of in ieder geval niet volledig gelijk”? Dat is geen capitulatie. Het is intellectuele eerlijkheid.
Uw standpunt van vandaag kan over één jaar, vijf jaar of tien jaar wezenlijk anders zijn. Dat is geen teken van zwakte, maar van groei.

Wanneer u die ruimte bewust openlaat, verandert er iets in de manier waarop u luistert. U hoort niet langer alleen de argumenten die uw eigen gelijk bevestigen — u hoort ook het verhaal van de ander. En dan gebeurt er iets bijzonders: in plaats van lijnrecht tegenover elkaar te staan, schuift u — een klein beetje — naast de ander.
Naast elkaar, niet tegenover elkaar
Dit is geen pleidooi voor vrijblijvendheid of het opgeven van eigen opvattingen. Een mening hebben is waardevol. Maar een mening is geen identiteit, en zeker geen absolute waarheid.
Wanneer twee mensen bereid zijn om een klein stukje te bewegen — ieder vanuit hun eigen positie — kan er een gedeelde werkelijkheid ontstaan die voor geen van beiden vooraf voorzienbaar was. Dat is de kracht van echte dialoog.
Het resultaat: meer rust in gesprekken, meer verbinding met de mensen om u heen, en minder energie verspild aan conflicten die niemand verder brengen.
De kernvraag
Gelijk of geluk — het is een keuze die wij dagelijks maken, vaak zonder het te beseffen.
Gelijk hebben voelt goed, maar slechts even. Geluk — gebaseerd op verbinding, openheid en wederzijds begrip — houdt langer stand.
De vraag is dus niet: wie heeft gelijk?

De vraag is: wat wil ik uiteindelijk?

Meer geluk en minder gelijk. Misschien is dat precies waar we met zijn allen naartoe zouden moeten.

Donald Wijkniet
KANDO Coaching

Geplaatst op

Evenwicht

Hoe erg is het een keer je evenwicht te verliezen? Of in een emotie te schieten, geraakt te zijn? Het even niet meer te weten?

All of the above: NIET ERG!

Waar het om gaat is je vermogen te herstellen, veerkracht te hebben. Door niet uit het veld geslagen te blijven maar jezelf te kunnen herpakken.

Als het gaat om emoties is het prima een keer boos te zijn, of teleurgesteld, verdrietig. De vraag is hoe snel kan je je evenwicht weer terug pakken. Een negatieve emotie compenseren met een positieve emotie. Dan is er niets aan de hand.

Van stress is bekend dat je er uiteindelijk zelfs van kan dood gaan. Dat gebeurt dan alleen als je langdurig en zwaar onder druk staat en stress ervaart. Je veerkracht en weerstand neemt dan af.
Korte stress is prima en heeft en functie. Lange stress wordt je ziek van.

Waar wij ons vaak onvoldoende van bewust zijn is dat evenwicht een basis is voor kracht. Evenwicht is een onderdeel van leiderschap. Het is een basis.

Helaas wordt ons denkvermogen enorm overgewaardeerd en gaat een groot deel van de aandacht naar ons IQ.
Kennis is geen macht. Alleen kennis die je toepast heeft waarde.
Wat ons sterker kan maken is balans, evenwicht. Evenwicht tussen je denkvermogen en je vermogen je denken te controleren. Te voorkomen dat je gaat malen of jezelf overlaadt met negatieve gedachten. Vaak over jezelf..
Evenwicht tussen je denken en je emoties. Sta je jezelf toe weg te zinken in een wolk van negatieve gevoelens? Dingen die je voelt als je onvoldoende wordt gehoord en gezien?
En tenslotte evenwicht tussen je denken, je gevoel en wat je lichaam ermee doet. Balans tussen IQ, EQ en CQ.

Evenwicht bestaat als er enige mate van gelijkwaardigheid bestaat tussen denken, voelen en je lichaam; Hoofd, Hart en Handen.

Voor alledrie de onderdelen hanteer ik een eenvoudig ABC. Drie technieken die je kunt oefenen zodat je controle behoud en terug veert naar evenwicht.

Dat maakt je sterker!

Een keer ervaren? Laat maar weten!

OSU
• Never give up
• Always give your best

Geplaatst op

Halve besluiten

Net zo goed als geen besluit..

Stel… Je bent een manager en verantwoordelijk voor een specifiek resultaat. Dan zou het zomaar kunnen dat je vanuit je positie, vanuit je status besluiten neemt. Maar wat, als je besluiten neemt die eigenlijk diep van binnen niet worden ondersteunt. Je gelooft er niet echt in. Je staat er niet echt achter.

Maar ja…. het moet.

Vanuit mijn eigen ervaring zie ik dat er veel ‘halve’ besluiten genomen worden. Veel besluiten die genomen worden om het kiezen zodat je weer verder kan. Deze besluiten worden dan vaak of niet opgevolgd of het onderwerp waarover een besluit is genomen komt nog eens 3 keer terug in een vergadering.

Ik wil je vragen eens anders naar sportwedstrijden te kijken. Of naar de olympische spelen. Die persoon of het team dat de minste fouten maakt wint vaak een wedstrijd. Natuurlijk beschikt de winnaar over voldoende kwaliteiten om te scoren maar het winnen zelf is vaak het gevolg van meer fouten door de tegenpartij. Een wijsheid die al in de Sun Zu werd benoemd.

Als je wilt winnen…. concentreer je dan op het maken van minder fouten dan je tegenstander.

Minder fouten maken vraagt om echte besluiten, een ‘first time right’ mentaliteit en een scherpte om direct te kunnen reageren op een fout van je opponent.

Een echt besluit neem je niet met je hoofd. Een echt besluit neem je omdat je er in gelooft. En geloof is een emotie. Een echt besluit neem je dus met je hart in samenwerking met je hoofd. In die volgorde. Dan wordt het een besluit waar je echt voor gaat. Een besluit waar je je niet laat tegenhouden of afremmen. Je hebt de drive en de energie om alles te geven. Dat is wat een echt besluit met je doet.

Bij een echt besluit wordt het eenvoudiger je te focussen. Je concentreert je omdat je weet dat je geen fouten kan maken. Je concentreert je dus op alles de eerste keer goed. Je gooit geen half werk over de schutting. Je houd je taak bij je tot je zeker weet dat die 100% gerealiseerd is met de juiste (hoge) kwaliteit. Alleen al het besef dat je je eigen kwaliteitsniveau omhoog hebt gehaald geeft veel energie. En dus veel motivatie en drive. En die is aanstekelijk. Je trekt anderen mee.

Door de vorige twee onderwerpen sta je al op scherp. Je hebt focus. Je bent alert. Je hebt er zin in. Je kan snel reageren op iedere beweging die je opponent maakt. Je reageert direct op iedere fout die je tegenstander maakt. En dat maakt je sterk. Je gaat winnen.

Wil jij meer winnen?

Dan nodig ik je uit kennis te maken met KANDO.

OSU

• Always give your best
• Never give up

Geplaatst op

Hoezo kan jij alles alleen?

Als je ziek bent moet je snel beter worden om weer te kunnen produceren.
Als je niet ziek bent, is er eigenlijk geen tijd om ziek te zijn.
Toch is ziekteverzuim een probleem en zijn de cijfers vaak niet goed.

Wat is dat toch waardoor wij ons steeds in de nesten werken? Niemand wil toch ziek zijn?

Eén van de lessen die ik heb geleerd vanuit vechtsport is “vecht NOOIT alleen”.
Samen ben je sterker en kom je verder. Waarom blijven wij dan zo vaak alleen aan modderen? Dingen doen die wij lastig vinden of die niet echt bij je horen?

Ik zie weinig unieke uitdagingen of problemen van mensen. Wij gaan allemaal door vergelijkbare processen. Toch blijft het moeilijk om hulp te vragen. Of hulp te accepteren.

En soms….. Soms kunnen wij allemaal een beetje hulp gebruiken.

De uitdaging die ik voor je heb, is: “durf jij mijn hulp te accepteren?”

Ik bied je geheel gratis een kennismaking aan. Een kennismaking met KANDO coaching. Wij gaan met bokshandschoenen met elkaar aan de slag. Net zo hard, snel of inspannend als goed voor je is. Maar terwijl je fysiek bezig bent ga ik je uitdagen met vragen. En geloof mij, antwoord geven terwijl je fysiek bezig bent is soms heel lastig. Maar levert wel hele mooie antwoorden op.

En daarna? Daarna voel je je opgelucht. Je bent niet alleen fysiek ontladen maar ook geestelijk. Je hebt even stoom kunnen afblazen. En dat voelt heerlijk. Je kan er weer tegen aan.

Het fysieke deel kan worden gebruikt om je weerbaarheid en conditie iets te verbeteren. Maar de focus mag ook liggen op het mentale stuk, waarbij het fysieke deel juist op een laag pitje staat.

Er is maar één manier om er achter te komen of dit voor jou iets oplevert.
Durf jij dit aan?

OSU
Donald

* Never give up
* Always give your best

Ondersteund door WordPress